More
    Thursday, April 9, 2020

    จากยายสู่หลาน อาหารอีสานที่เรียกว่า “ส้มปลาน้อย”

    -

     

    ยามเช้าอันแสนอบอุ่นแสงแดดสาดส่องผ่านม่านเข้ามา เจ้านกตัวน้อยตัวนิดต่างส่งเสียงประสานกันอย่างไพเราะ ครู่หนึ่งสายลมพัดผ่านพากลิ่นหอมหวนของอาหารลอยมาชวนให้หิวยิ่งนัก เสียงเรียกจากชั้นล่างเป็นตัวเร่งชั้นดีที่ทำให้ฉันต้องรีบลุกจากเตียงขึ้นมาล้างหน้าแปรงฟัน เพื่อลงไปรับประทานอาหารเช้า

    ตั้งแต่จำความได้ ชีวิตของฉันทุก ๆ มื้อบนโต๊ะอาหารมักจะจะมีสิ่งหนึ่งวางอยู่เสมอ ถึงแม้ว่าบนโต๊ะจะมีอาหารวางอยู่มากมายก็ตาม นั่นเพราะมันเป็นสิ่งที่คุณยายของฉันชื่นชอบมาก นั่นคือ “ส้มปลาน้อย” ตอนเด็ก ๆ ฉันก็ไม่รู้หรอกว่าส้มปลาน้อยที่เห็นทำมาจากอะไร และทำไมต้องมีอาหารชนิดนี้

    แต่แล้ววันหนึ่งฉันก็ได้รู้ เมื่อสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมเสียงที่ดังมาจากในครัว ฉันเดินงัวเงียลงมาชั้นล่าง เห็นคุณยายกำลังล้างปลาซิว จึงถามคุณยายว่า

    “ยายจ๋า ยายทำอะไรอยู่จ๊ะ” คุณยายหันมายิ้มให้ฉันอย่างอบอุ่นพร้อมกับตอบว่า

    “ล้างปลาซิว จะเอาไปทำส้มปลาน้อย เขาเอามาฝากหลายกิโลกลัวว่ามันจะเน่าหมด นกรู้ไหมว่าทำไมถึงมีอาหารที่เรียกว่า ส้มปลา เพราะคนสมัยก่อนหาปลามาได้ครั้งละหลาย ๆ ตัว บางครั้งก็กินไม่หมด เลยคิดหาวิธีเก็บรักษา เพราะฉะนั้นการทำส้มปลามันก็คือการถนอมอาหารอย่างหนึ่ง จะได้เก็บไว้กินได้นาน ๆ” พูดจบคุณยายก็หันไปล้างปลาต่อ

    “ยายจ๋ายาย ส้มปลาทำยากไหมจ๊ะ” คุณยายหัวเราะออกมาเสียงดังพร้อมกับตอบว่า

    “มันไม่มีอะไรยากเกินความสามารถของเราหรอก ถ้าหากเราลองลงมือทำ” หลังจากพูดจบ ท่านก็หันไปหยิบกะละมังใส่ปลาที่ล้างไว้มาวางตรงหน้าฉัน พร้อมอธิบายว่า

    “ส่วนผสมในการทำส้มปลา ก็จะมีปลาตัวเล็ก พวกปลาซิว ปลาสร้อย กระเทียม ข้าวเหนียวนึ่งสุกคำนวณปริมาณให้พอดีกับปริมาณของปลา ข้าวคั่ว และเกลือ การทำก็ไม่ได้ยุ่งยากแค่นำปลาที่ล้างแล้วมาคั้นใส่ข้าวเหนียวที่เตรียมไว้ รวมถึงกระเทียม ข้าวคั่ว เกลือจนได้ที่ จัดเก็บใส่กล่องให้มิดชิด วันพรุ่งนี้ก็สามารถรับประทานได้ ส้มปลารับประทานได้ทั้งดิบและสุก” หลังจากคุณยายอธิบายเสร็จ ท่านก็ให้ฉันคั้นจนได้ที่และเก็บใส่กล่อง แค่นี้ก็เสร็จแล้ว

    จากการได้ลองลงมือทำส้มปลาแล้ว ฉันเกิดความคิดขึ้นมาว่ามันคือสิ่งที่เราควรจะอนุรักษ์ไว้ให้ลูกหลานเราได้เรียนรู้ เพื่อให้รู้ว่าบรรพบุรุษของเราเติบโตมาพร้อมกับอาหารชนิดนี้

    ถึงแม้ว่ากาลเวลาจะเปลี่ยนไป แต่ในปัจจุบันฉันที่ยังคงจดจำสิ่งที่ยายสอนได้เสมอ และในอนาคตฉันก็จะนำเอาความรู้นี้ไปสอนลูกหลานต่อไป

    เรื่อง นวพรพรรณ สมบัติภักดีรัตน์

    กดแชร์ข่าวนี้

    โพสล่าสุด

    เด็กกิจกรรม กับโรคซึมเศร้า

    “ ใครบอกว่าคนกำลังคอยสร้างรอยยิ้มเสียงหัวเราะให้กับคนรอบข้างอยู่เสมอ จะไม่เป็นโรคซึมเศร้า ”เป็นคำกล่าวของ เพื่อน หรือ นางสาวศิริทิพย์ อินทร์อิ่ม นิสิตมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ชั้นปีที่ 3 คณะ มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สาขาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารนานาชาติ  

    เหรียญสองด้านกับอาชีพไอดอล

    ไอดอล อาชีพที่เด็กสาวที่ชื่นชอบการร้องการเต้นใฝ่ฝันอยากจะเป็นแต่จะมีสักกี่คนที่รู้ว่าก่อนที่จะเป็นได้นั้นจะต้องเจอะเจอกับอะไรบ้างภาพลักษณ์ที่สวยงามน่ารักสดใสของไอดอลนั้นอาจจะต้องเจอกับอุปสรรคมากมายเพื่อเป็นบททดสอบในการทำความฝันครั้งนี้ก็เป็นได้

    มมส จัดกิจกรรมเสวนาหัวข้อ “เครือข่ายคนรุ่นใหม่กับกิจกรรมเพื่อสังคมและการเสริมสร้างอำนาจให้กับประชาชนในยุคเผด็จการ”

    นิสิตกลุ่มเครือข่ายเสรีมวลชนเพื่อประชาธิปไตย จัดกิจกรรมเสวนาทางวิชาการในหัวข้อเครือข่ายคนรุ่นใหม่กับกิจกรรมเพื่อสังคมและการเสริมสร้างอำนาจให้กับประชาชนในยุคเผด็จการ 

    บัญชี มมส รวมใจต้านโควิด แจกหน้ากากอนามัย ใช้ซ้ำได้

    คณะบัญชีและการจัดการมหาวิทยาลัยมหาสารคาม รวมกลุ่มจิตอาสาเย็บหน้ากากอนามัยแจกนิสิตและประชาชนทั่วไป

    เช้าเมืองน่าน กับบทสนทนาความทรงจำ

    น่าน หนึ่งในจังหวัดที่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวแสนสงบทางภาคเหนือของประเทศไทย จังหวัดที่เต็มไปด้วยมนต์เสน์ของความเป็นพื้นเมือง วัด และสถานที่ท่องเที่ยว

    HashTag ที่น่าสนใจ