More
    Wednesday, April 1, 2020

    ‘นมัสเต’ ลิตเติ้ลอินเดีย

    -

    กระเป๋าเดินทางฉบับนี้เดินทางมาสัมผัสชีวิตชาวอินเดียที่ไม่ต้องไปไกลถึงนิวเดลี หรือพาราณสี เเต่ก็มีความเป็นอินเดียอยู่ไม่น้อย

    13342881_1115758595133572_4865299532011406430_n

    ลิตเติ้ลอินเดีย (Little India) เป็นชุมชนในประเทศสิงคโปร์ มีชาวอินเดียอาศัยอยู่อย่างคับคั่ง ไม่เพียงเเค่ชาวอินเดียเท่านั้น เเต่ยังมีวัฒนธรรมของอินเดียที่คนทั่วโลกรู้จัก ไม่ว่าจะเป็นวัดแขก มัสยิด ตึกรามบ้านช่องสีสันฉูดฉาด หรือความพลุกพล่านบนท้องถนน ถ้าหากเป็นประเทศไทยก็คงจะเป็นพาหุรัดที่มีคนอินเดียอยู่ทุกซอกทุกมุม

    เรานั่งรถไฟฟ้าใต้ดินมาลงสถานี Little india (NE7) เพื่อมาสัมผัสความเป็นอินเดียเเละกินอาหารอินเดียเเท้ ๆ (ที่สิงคโปร์) เมื่อขึ้นมาจากสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน เดินมาไม่ไกลมากจะเจอ Tekka Food Center ที่มีร้านอาหารอินเดียรวมกัน เหมือนมีร้านส้มตำอยู่ติดกัน ๆ เป็นสิบ ๆ ร้าน คนอินเดียนิยมกินอาหารโดยใช้มือ ถึงจะเป็นข้าวราดแกงจะใช้มือรับประทาน เเต่ถ้าหากเราคนไทยที่รักช้อนส้อมเป็นชีวิตจิตใจก็สามารถขอพี่เจ้าของร้านได้

    มื้อเที่ยงของเราที่ลิตเติ้ลอินเดียคือ naan คล้าย ๆ เเป้งโรตีเเต่หนานุ่มมากกว่า ส่วนมากจะกินคู่กับอาหารประเภทเเกง มีร้านค้าให้เลือกจนลืมหิว เราเดินดูจนทั่ว สุดท้ายเลือกร้านที่ดูน่ากินที่สุด เมนูเป็นรูปสวยงาม เพื่อง่ายต่อการชี้สั่งอาหาร เราสั่ง Naan มากินคู่กับเเกงกะหรี่ พี่คนขายที่หน้าตาดูไม่เป็นมิตรเท่าไหร่ เเต่ใจกว้างยิ่งกว่าเเม่น้ำเจ้าพระยา หลังจากสั่งอาหาร คนขายบอกให้เรานั่งรอที่โต๊ะเลย ไม่ต้องเป็นห่วง เงินค่อยจ่ายตอนกินเสร็จ ใช้เวลาไม่นานอาหารอินเดียที่ทำจากคนอินเดียเเต่ไม่ได้กินในประเทศอินเดียก็มาเสิร์ฟตรงหน้า วิธีการกินควรฉีก naan ให้พอดีคำ แล้วเอาไปตักแกงกะหรี่ รสของแกงกะหรี่จะตัดกับเเป้งทำให้ไม่เลี่ยนจนเกินไป ตบท้ายด้วยลูกชิ้นปลาก้อนโตที่อัดแน่นไปด้วยหมูสับ คาดว่าจะเป็นอาหารของคนสิงคโปร์

    DSCF5251

     

    หลังจากกินเสร็จพี่เจ้าของร้านก็เดินเข้ามาดูว่าเรากินอาหารหมดหรือยัง พยายามถามว่ารสชาติเป็นยังไง ทำไมกินไม่หมด เรากินเหลือเเค่เเกงกะหรี่เพราะท้องเราอัดเเน่นไปด้วยแป้ง Naan ใช่ว่าอาหารไม่อร่อยนะพี่จ๋าาา เราบอกลาคนขายก่อนที่จะออกมาเดินเล่นกินลมชมตึก

    บ้านเรือนส่วนใหญ่จะมีสีสันฉูดฉาดกว่าปกติ ถึงเเม้ว่าในสิงคโปร์จะทาสีบ้านหรือตึกให้เป็นสีเเปลกตาอยู่เเล้ว เเต่ในลิตเติ้ลอินเดียจะมีสีสันมากกว่าชุมชนทั่วไป ไม่ใช่เพียงป้ายร้านหรือประตูที่มีสี เเต่กลับเป็นตึกทั้งตึก บางธนาคารใช้สีแดงทั้งตึก บางร้านอาหารใช้สีเทาสลับกับเเดง บางตึกสูงทาสีเหลือง เเละห้องน้ำทาสีสลับกันไปมา เห็นเเล้วรู้สึกแปลกตา เเต่กลับหลงใหลอย่างบอกไม่ถูก

    เราเดินผ่านโรงภาพยนตร์ (Rex Cinema) มีโปสเตอร์ของภาพยนตร์หรือหนังที่กำลังเข้าฉายอยู่หน้าโรงหนังเรียงกันราว 5 เรื่อง ทั้งหมดเป็นหนังของอินเดีย ไม่มีหนังต่างประเทศหรือหนังในประเทศเลย  เคยได้ยินชื่อเสียงการดูหนังของอินเดียมานักต่อนักว่าขณะที่หนังฉายอยู่คนดูจะส่งเสียงตลอดทั้งเรื่อง  หรือเเม้กระทั่งฉากเต้น คนในโรงจะลุกขึ้นมาเต้นไปกับหนังด้วย แต่น่าเสียดายที่เราทำได้เเค่ดูโปสเตอร์อยู่หน้าโรงหนังเท่านั้น

    13340196_1115758725133559_7280662206405331883_o

    ส่วนใหญ่เราจะพบคนอินเดียอยู่ทุกเเห่งในประเทศสิงคโปร์ จนชักไม่แน่ใจว่าเราอยู่ประเทศสิงคโปร์หรืออินเดียกันแน่ เมื่อยกกล้องขึ้นมาเก็บภาพถ่ายของคนอินเดีย ทุกครั้งที่กดชัตเตอร์คนอินเดียจะยิ้มให้กล้องเเละเข้ามาทักทายเสมอ เมื่อเราเดินผ่านใจกลาง ของลิตเติ้ลอินเดียเข้ามาเรื่อย ๆ ยิ่งได้เห็นความเป็นอินเดียมากขึ้น จากตึกสูงกลายเป็นร้านค้าริมถนน จากถนนสายหลักกลายเป็นถนนเล็ก ๆ มีคนอินเดียนั่งจับกลุ่มคุยกันตามร้านกาแฟ ร้านขายผักผลไม้ เปรียบเสมือนขายของอยู่ข้างบ้านตัวเองมากกว่าเป็นตลาด ให้คนซื้อสามารถเลือกหยิบใส่เเล้วนำมาชั่ง น้ำหนักเอง จริง ๆ เเล้วก็ไม่ต่างอะไรจากซูเปอร์มาร์เก็ตบ้านเรามากนัก เพียงเเต่ไม่มีห้องสำหรับขายโดยเฉพาะเท่านั้นเอง

    13329589_1115758661800232_6455882124906624011_o

    “มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ ที่จะทาสีหลาย ๆ สี เเล้วออกมาสวยเเบบนี้” เพื่อนร่วมทางผู้ที่หลงใหลในสถาปัตยกรรมพูดทิ้งท้าย ก่อนที่เราจะต้องบอกลาลิตเติ้ลอินเดีย

    13336121_1115758591800239_5661283450002211639_n

    การมาลิตเติ้ลอินเดียครั้งนี้ถือเป็นการได้สัมผัสความเป็นอินเดียครั้งเเรก ถ้าไม่นับการไปเดินหลงเเถวพาหุรัดเมื่อปีก่อน ถึงเเม้ลิตเติ้ลอินเดียจะไม่ใช่อินเดียจ๋า เหมือนประเทศอินเดีย เเต่เราคิดว่ามันเสมือนจริงมาก คนอินเดียน่ารัก ใจดี แต่ก่อนจะจากกันขอกล่าวอำลาเป็นภาษาอินเดียสักหน่อย…

    นมัสเต (พูดได้เเค่นี้)

     

    เรื่องและภาพ วริยา กระแจ่ม

     

     

     

     

     

    กดแชร์ข่าวนี้

    โพสล่าสุด

    เด็กกิจกรรม กับโรคซึมเศร้า

    “ ใครบอกว่าคนกำลังคอยสร้างรอยยิ้มเสียงหัวเราะให้กับคนรอบข้างอยู่เสมอ จะไม่เป็นโรคซึมเศร้า ”เป็นคำกล่าวของ เพื่อน หรือ นางสาวศิริทิพย์ อินทร์อิ่ม นิสิตมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ชั้นปีที่ 3 คณะ มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สาขาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารนานาชาติ  

    เหรียญสองด้านกับอาชีพไอดอล

    ไอดอล อาชีพที่เด็กสาวที่ชื่นชอบการร้องการเต้นใฝ่ฝันอยากจะเป็นแต่จะมีสักกี่คนที่รู้ว่าก่อนที่จะเป็นได้นั้นจะต้องเจอะเจอกับอะไรบ้างภาพลักษณ์ที่สวยงามน่ารักสดใสของไอดอลนั้นอาจจะต้องเจอกับอุปสรรคมากมายเพื่อเป็นบททดสอบในการทำความฝันครั้งนี้ก็เป็นได้

    มมส จัดกิจกรรมเสวนาหัวข้อ “เครือข่ายคนรุ่นใหม่กับกิจกรรมเพื่อสังคมและการเสริมสร้างอำนาจให้กับประชาชนในยุคเผด็จการ”

    นิสิตกลุ่มเครือข่ายเสรีมวลชนเพื่อประชาธิปไตย จัดกิจกรรมเสวนาทางวิชาการในหัวข้อเครือข่ายคนรุ่นใหม่กับกิจกรรมเพื่อสังคมและการเสริมสร้างอำนาจให้กับประชาชนในยุคเผด็จการ 

    บัญชี มมส รวมใจต้านโควิด แจกหน้ากากอนามัย ใช้ซ้ำได้

    คณะบัญชีและการจัดการมหาวิทยาลัยมหาสารคาม รวมกลุ่มจิตอาสาเย็บหน้ากากอนามัยแจกนิสิตและประชาชนทั่วไป

    เช้าเมืองน่าน กับบทสนทนาความทรงจำ

    น่าน หนึ่งในจังหวัดที่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวแสนสงบทางภาคเหนือของประเทศไทย จังหวัดที่เต็มไปด้วยมนต์เสน์ของความเป็นพื้นเมือง วัด และสถานที่ท่องเที่ยว

    HashTag ที่น่าสนใจ