ข่าวที่น่าสนใจ

รสชาติความสุขผ่านเรื่องเล่าในเส้นบะหมี่

 

เข็มยาวและเข็มสั้นบนหน้าปัดนาฬิกาเดินมาบรรจบชี้ไปยังเลขสิบสอง จ๊อกๆ เสียงท้องร้องอันเป็นเวลาที่ควรจะหาอะไรใส่ท้อง ท่ามกลางแดดร้อนจัด อากาศที่แทบจะทอดไข่ได้ของเมืองไทย เสียงเครื่องยนต์ของยานพาหนะพ่วงสามล้อมีร่มคันใหญ่สีแดงตั้งตระหง่านมาด้วย โดยมีคุณลุงสวมเสื้อเชิ้ตสีฟ้าลายสก็อตขับเคลื่อนเริ่มใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ

ป๊อก ป๊อก ป๊อก เสียงเคาะตะเกียบมาแต่ไกล เสียงอันคุ้นเคยตั้งแต่เด็ก ๆ ก๋วยเตี๋ยวติดล้อเสิร์ฟเราถึงบ้าน มองทะลุตู้กระจกใสที่ภายในมีวัตถุดิบต่าง ๆ อยู่ในชาม มองไปจะเห็นหม้อที่บรรจุน้ำสีน้ำตาลที่กำลังเดือดปุด ๆ ควันลอยฟุ้ง พร้อมกับกลิ่นน้ำซุป ชวนรับประทานลอยมาปะทะจมูกราวกับว่าเป็นการเอ่ยเชิญชวนให้เราเคลื่อนกายเข้าไปหา แน่นอนว่าเราเองก็ไม่มีทางปฏิเสธ พร้อมโบกมือเรียกทันทีที่เห็น

“ป๊อก ๆ จอดหน่อยค่า เอาบะหมี่เกี๊ยวหมูแดง 1 ถุงค่ะ” ฉันเอ่ยด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม พร้อมกับยืนมองคุณลุงหั่นหมูด้วยท่าทีคล่องแคล่วอันบ่งบอกถึงความชำนาญในการขายมาเป็นเวลานาน พลางคิดในใจว่าร้อนขนาดนี้ คุณลุงไม่ร้อนบ้างเหรอ อากาศที่แทบจะร้อนอยู่แล้ว ต้องอยู่กับหม้อน้ำซุปเดือด ๆ ปะทะเข้ากับใบหน้าเกือบจะตลอดเวลา ยิ่งทวีคูณความร้อนเข้าไปใหญ่

 

12115966_10203433835764924_5329249212823961280_n

“ร้อนบ้าง แต่มันก็มีความสุขกับสิ่งที่ลุงรักในอาชีพนี้ เมื่อก่อนเคยขายอยู่หน้าโรงงานที่กรุงเทพฯ ขายดีมากเลย แต่คิดถึงบ้านเลยกลับมา แต่ก็ยังไม่ทิ้งอาชีพนี้นะเพราะเป็นอาชีพที่สุจริต อาจจะมีกำไรไม่มาก แต่ก็พออยู่พอกิน ถึงจะต้องทนร้อนหน่อยก็ตาม” ลุงเอ่ยด้วยสีหน้าภูมิใจพร้อมกับหัวเราะเบาๆ

เมื่อกวาดมองด้วยสายตาไปรอบ ๆ รถก๋วยเตี๋ยวที่เต็มไปด้วยของมากมาย มีสิ่งหนึ่งที่สะดุดตาเด่นชัด นั่นก็คือถาดสีเงินมีรูปทรงบิดเบี้ยวเล็กน้อยที่ดูเหมือนจะถูกใช้งานมานาน มีบะหมี่สีเหลืองเส้นแบนม้วนเป็นก้อนกลมวางอยู่ในนั้น ทำให้เรารู้สึกแปลกใจกับเส้นบะหมี่ของลุงที่น่ารับประทานแตกต่างจากร้านอื่น

“เส้นบะหมี่ลุงทำเอง คนที่ชอบทานบะหมี่หลายคนสงสัยและชอบถามลุงว่า เส้นบะหมี่มันทำยากไหม จริง ๆ แล้วมันไม่ยาก หลักการของการทำบะหมี่ให้ดีนั้น ลุงต้องรีดนวดและกดให้ถึงเส้นบะหมี่จะได้เหนียวนุ่ม และที่สำคัญเส้นที่เราทำเองนั้น วัตถุดิบจะดีกว่าที่เรากินของทั่วไปที่มีขาย ที่อาจมีสารอื่นปลอมปน ของลุงทำวันต่อวัน ขายหมดก็พอ กลับบ้าน” ลุงเล่าให้ฟังแล้วฉีกยิ้มน้อย ๆ

ก๋วยเตี๋ยวป๊อก ๆ ติดล้อมีเมนูหลากหลายรูปแบบให้เราเลือกทาน ไม่ว่าจะเป็นบะหมี่เกี๊ยว ก๋วยเตี๋ยวหมูน้ำใส มีลูกชิ้นหมู เคี้ยวนุ่มเด้งหนึบหนับอยู่ในปาก เป็นหมูบดผสมกับปลาหมึกทอดที่หั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ แล้วนึ่งจนสุก จะเส้นเล็ก เส้นใหญ่ ลูกชิ้นหมู ลูกชิ้นปลา หมูแดง หรือหมูสับ มีสารพัด แล้วแต่เราจะเลือกผสมปนเปอย่างไรก็ได้ อีกทั้งราคาก็ไม่แพง แค่เพียง 25 บาท

“เสร็จแล้วหนู บะหมี่เกี๊ยวหมูแดง” คุณลุงเอ่ย

 

12079303_10203433631479817_5667122966546993330_n

 

หลังจากฟังเรื่องราวเส้นบะหมี่เสร็จ คุณลุงก็ส่งถุงก๋วยเตี๋ยวมาให้ ไอความอุ่นจนร้อนได้แผ่เข้ามาสู่อุ้งมือ เป็นความร้อนที่พอดี ๆ ไม่ร้อนจนเกินไป เรารีบเดินกลับเข้ามาในบ้าน เปิดถุงก๋วยเตี๋ยวแล้วบรรจงเทใส่ชามอย่างระวัง ชามก๋วยเตี๋ยวถูกยกมาวางบนโต๊ะ กลิ่นหอมน้ำต้มกระดูกที่โชยมาแตะจมูกใกล้เข้ามา เราดึงชามใบนั้นเข้ามาใกล้ริมฝีปาก และบรรจงเป่าให้ไอร้อนนั้นคลาย พร้อมกับหยิบช้อนตักชิมน้ำซุป ประสาทรับรสสัมผัสได้ถึงรสชาติกลมกล่อมกำลังดี กลิ่นหอมบ่งบอกได้ถึงความเข้มข้นของเครื่องเทศที่ใช้ทำน้ำซุป เราก้มหน้าก้มหน้าทานต่อโดยไม่ต้องพึ่งเครื่องปรุงรสใด ๆ มาเพิ่มเติมความอร่อย

รสชาติที่ผ่านเข้าไปภายในปากของบะหมี่ชามนี้นั้นต่างจากที่เคยทาน ความคิดหนึ่งโลดแล่นเข้ามาในห้วงความคิด บะหมี่แค่เพียงถ้วยหนึ่ง สามารถบอกเล่าและถ่ายทอดเรื่องราวที่มาของตัวมันเองได้มากมาย บางทีไม่ใช่แค่กินใส่ท้องและกลืนลงไป แต่รายละเอียดเล็กน้อยที่รับรู้ ทำให้รู้สึกเหมือนมีคน ๆ หนึ่งกำลังถ่ายทอดเรื่องราว และบอกเล่าที่มาของเขาให้เราฟัง หากมีโอกาสได้ยินเสียงป๊อกๆ

“สัญญาว่าจะกินอีก”

 

เรื่อง ธนาภรณ์ เสนาเพ็ง

ภาพ อภัสรา เการัมย์

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: