ข่าวที่น่าสนใจ

สบายดีหลวงพระบางเมืองวัฒนธรรมมรดกโลก ສະບາຍດີຫລວງພະບາງ,ມໍລະດົກໂລກ

ต้นเดือนของการเปลี่ยนฤดูการของการผลัดจากฤดูหนาวเปลี่ยนเป็นฤดูร้อนเป็นช่วงที่เราควรจะออกไปหาอะไรใหม่ๆ ออกไปเปิดโลกประสบการณ์ ในขณะที่หลายคนคร่ำเคร่งกับการสอบที่ผ่านมาคงถึงเวลาผ่อนคลาย พักสมอง ออกไปสู่โลกใบใหม่ที่หน้าค้นหา และที่นั่นคือสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (สปป.ลาว)

เริ่มต้นการเดินทางด้วยการชวนเพื่อนไปเที่ยวลาว ที่เวลาฉันเล่นโซเชียลมักจะเจอรีวิวของนักท่องเที่ยวที่ไปประเทศนี้ยู่บ่อยครั้ง กลายเป็นแรงผลักดันว่าเราจะต้องไปที่นี้ให้ได้สักครั้งหนึ่ง และแล้วก็ได้ไปสมใจอยากกับเพื่อนร่วมทางอีกหนึ่งคน

พวกเราวางแผนการเดินทางแบบไปตายเอาดาบหน้าซึ่งก็คือเที่ยวแบบไม่มีแพลนอะไรเลยมีเพียงแผนที่ พาสปอต และเงินติดตัวไปเท่านั้น เริ่มต้นจากการที่ไปขึ้นรถอยู่ที่สถานีขนส่งในจังหวัดอุดรธานีไปยังจังหวัดหนองคายประตูสู่ประเทศเพื่อนบ้าน โดยข้ามสะพานมิตรภาพไทย-ลาวแห่งที่1 มุ่งสู่นครหลวงเวียงจันทร์ โดยใช้เวลาเพียง 2 ชั่วโมงเศษในการเดินทาง

สบายดีหลวงพระบางเมืองวัฒนธรรมมรดกโลกสบายดีหลวงพระบางเมืองวัฒนธรรมมรดกโลก (2)

จุดเริ่มต้น

แสงอรุณของวันใหม่อากาศเย็นสบายกำลังดี ฉันและเพื่อนกำลังเตรียมตัวเดินทางไปเมืองหลวงพระบางโดยรถโดยสารนครหลวงเวียงจันทน์-หลวงพระบาง การเดินทางรอบนี้กินเวลาไปกว่า 14 ชั่วโมง ผ่านป่าเขา พื้นที่การเกษตร โรงงานเหมืองแร่ที่ตั้งเรียงราย ทั้งการก่อสร้างที่ทำให้เห็นถึงการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง แสงแดดที่เคยเจิดจ้าค่อยๆ มืดดับ พร้อมกับรถที่ชะลอการเคลื่อนตัวกระทั่งหยุดลง ทำให้พวกเราใจชื้นเมื่อในที่สุดก็มาถึง “หลวงพระบาง” เมืองมรดกโลก ที่ทำให้ต้องมนต์เสน่ห์ของเมืองเก่าทันทีที่ไปถึงแม้จะยามค่ำคืนก็ตามที

สบายดีหลวงพระบางเมืองวัฒนธรรมมรดกโลก (4)

สบายดีหลวงพระบาง

แสงจากดวงอาทิตย์ในยามเช้ากระทบกับเปลือกตา คล้ายกับต้องการปลุกให้ฉันตื่นจากการหลับใหล อากาศอันบริสุทธิ์ทำให้ฉันกระปรี้กระเปร่าได้อย่างประหลาด และพร้อมสำหรับการออกไปตะลุยเมืองเก่าในเช้านี้อย่างไม่ลังเล โดยสถานที่แรกที่ไปนั้นไม่พ้นร้านอาหารที่ตั้งอยู่ข้างทาง กองทัพต้องเดินด้วยท้องสุภาษิตเขาบอกไว้อย่างนั้น ซึ่งอาหารที่พวกเรากินนั้นมีลักษณะคล้ายข้าวเกรียบปากหม้อเรียกว่า bánh cuốn หรือพายม้วน

เมื่อเติมพลังเสร็จพวกเราเดินไปตามฟุตบาทเพื่อมุ่งหน้าไปยังเมืองเก่าผ่านตลาดเช้าที่นักท่องเที่ยวนั่งจิบกาแฟพูดคุยกันอย่างออกรส เดินมาจนถึงพิพิธภัณฑ์แห่งชาติหลวงพระบาง

สบายดีหลวงพระบางเมืองวัฒนธรรมมรดกโลก (5)

พิพิธภัณฑ์แห่งชาติหลวงพระบางและพระธาตุพูสี

สองข้างทางระหว่างเดินไปยังพิพิธภัณฑ์แห่งชาติหลวงพระบาง ผ่านตลาดเช้าที่นักท่องเที่ยวนั่งทานอาหารจิบกาแฟพูดคุยกันอย่างออกรส จนถึงปลายทางเมื่อก้าวเข้าไปในบริเวณพิพิธภัณฑ์กลับต้องผิดหวังเพราะประตูภายในกลับปิดสนิทเหตุเปิดให้เข้าชมด้านในเฉพะวันจันทร์ พุธ ศุกร์ และเสาร์เท่านั้น เราจึงเดินชมความงามภายนอกแทน

พิพิธภัณฑ์แห่งชาติหลวงพระบาง เดิมเป็นพระราชวังหลวงพระบางสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2447 สมัยเจ้ามหาชีวิตศรีสว่างวงศ์ถึงสมัยเจ้ามหาชีวิตศรีสว่างวัฒนาพระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายของลาว หลังจากมีการเปลี่ยนแปลงการปกครอง รัฐบาลลาวได้เปลี่ยนพระราชวังหลวงเป็นพิพิธภัณฑ์แห่งชาติหลวงพระบางในปัจจุบัน อาณาบริเวณกว้างขวาง ภายในประกอบไปด้วยโรงละครพระลักษณ์-พระราม และพระราชวัง การเข้าชมต้องแต่งกายด้วยชุดสุภาพ

เมื่อผิดหวังจากพิพิธภัณฑ์แห่งชาติหลวงพระบาง ฉันเหลือบไปเห็นฝั่งตรงข้าม ซึ่งก็คือพระธาตุพูสี อีกหนึ่งแลนด์มาร์คสำคัญที่นักท่องเที่ยวจะต้องขึ้นไปกราบไหว้เพื่อความเป็นสิริมงคล มีบันไดทางขึ้นยาวถึง 328 ขั้น ไม่พูดพร่ำทำเพลงพวกเราเดินมุ่งหน้าขึ้นบันไดไปยังจุดสูงสุดอย่างมุ่งมั่น เขาร่ำลือกันว่าหากขึ้นไปถึงจะเห็นเมืองหลวงพระบางทั่วทั้งเมือง แต่พอถึงครึ่งทางขาของฉันก็ล้าจนก้าวไม่ไหว จึงหยุดพักที่ต้นโพธิ์ใหญ่ของทางขึ้นพระธาตุ ฉันไม่สามารถฝืนร่างกายตัวเองให้ก้าวไปจุดสูงสุดนั้นได้ แต่เราก็ถือว่าได้มาถึงพระธาตุพูสีแล้ว

สบายดีหลวงพระบางเมืองวัฒนธรรมมรดกโลก (6)

สบายดีหลวงพระบางเมืองวัฒนธรรมมรดกโลก (7)

น้ำตกตาดแส้

                เป็นน้ำตกที่อยู่บนเขาติดกับแม่น้ำต้องนั่งเรือเข้าไปประมาณ 5 นาทีก็ถึงน้ำตก เราต้องเดินเข้าไปเพื่อซื้อตั๋วเข้าอุทยาน ที่นี่มีช้างให้ขี่เพื่อชมความงามของธรรมชาติ มีถ้ำ และมีกิจกรรมแอดแวนเจอร์ภายในนั้น ลุงคนขับเรือเล่าว่า น้ำตกที่นี่เขาเรียกว่าน้ำศักดิ์สิทธิ์จะมาในเดือนที่ต้องมาและจะหายไป ตามความหมายของคุณลุงก็คือน้ำจะมาในช่วงหน้าฝน และแห้งในหน้าแล้งนั่นเอง เพราะในตอนที่พวกเราไปถึงนั้นน้ำตกที่มี 3 ตาดแห้งหมด เหลือเพียงตาดแรกเท่านั้นที่น้ำยังคงมีอยู่น้อยนิด

สบายดีหลวงพระบางเมืองวัฒนธรรมมรดกโลก (11)สบายดีหลวงพระบางเมืองวัฒนธรรมมรดกโลก (10)

น้ำตกตาดกวางสี 

เมื่อลงจากพระธาตุพูสี พวกเราจึงตกลงกันว่าจะไปน้ำตกตาดกวางสีที่เลื่องลือเรื่องความงามของธรรมชาติ อีกหนึ่งสถานที่ยอดฮิตที่เขาว่าหากมาหลวงพระบางแล้วต้องมาให้ได้

สองเท้าย่ำขึ้นเนินอุทยานน้ำตกตาดกวางสี ระยะทางบวกค่าเช่ารถตู้ที่แพงเอาเรื่อง ความเมื่อยล้าที่สะสมมามลายหายไปเมื่อเห็นธารน้ำตก ฉันไม่เสียดายเงินที่เสียไปแม้แต่น้อย มันสวยงามดังคำเล่าลือ น้ำใสสีเขียวมรกต เย็นสดชื่น ที่มีความสูงถึง 4 ชั้น ถูกรายล้อมด้วยแมกไม้นานาพรรณ ทั้งยังมีหมีดำให้ดูอีกด้วย บรรยากาศภายในนั้นชุ่มฉ่ำไปด้วยละอองเย็นของสายน้ำไหลลงกระทบโขดหิน นั่นคงเป็นเหตุผลที่ทำให้นักท่องเที่ยวแวะเวียนมาเรื่อยๆ มีเด็กน้อยกำลังเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนาน มันทำให้ฉันหวนนึกถึงวัยเด็ก และยังมีสะพานเชื่อมเพื่อให้เราเข้าไปสัมผัสกับบรรยากาศได้โดยไม่เปียก ฉันนั่งซึมซับธรรมชาติเพียงชั่วครู่ก็ถึงเวลาที่ต้องกลับเสียแล้ว ชั่วโมงแห่งความสุขผ่านไปเร็วเหลือเกิน

สบายดีหลวงพระบางเมืองวัฒนธรรมมรดกโลก (13)

สบายดีหลวงพระบางเมืองวัฒนธรรมมรดกโลก (14)

สบายดีหลวงพระบางเมืองวัฒนธรรมมรดกโลก (16)

 

การเดินทางมาหลวงพระบางในครั้งนี้ถือว่าเป็นการเปิดประสบการณ์ต่างประเทศครั้งแรกสำหรับฉัน ได้เรียนรู้วัฒนธรรมการปฏิบัติตัวดังสุภาษิตว่าไว้ เข้าเมืองตาหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม และไม่ว่าจะมีนักท่องเที่ยวมากมายเพียงใด บ้านเมืองของเขาก็สะอาดได้ด้วยมือของประชาชน หากมีโอกาสฉันจะกลับมาในอีกครั้งนะ สปป.ลาว…สบายดี

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: